دانشجویان روز سه شنبه را در اعتصاب به سر برده و به کلاس های درس نرفتند. شایان ذکر است که آخوند محمدی، نماینده رهبر در دانشگاه به این بهانه که گرفتن مراسم ختم برای کسی که خودکشی کرده درست نیست از برگزاری این مراسم کاملا قانونی و شرعی جلوگیری نموده است. این آخوند کرمانی سوابق بدی در این زمینه دارد و پیشتر نیز بارها بر علیه دانشجویان اقداماتی را صورت داده است.
سه شنبه شب دختران دانشجو، شیرزنان ایرانی، علی رغم هشدارهای مسئولان دانشگاه مبنی بر عدم برپایی مراسم سوگواری اقدام به نصب پارچه های سیاه در خوابگاه نموده و همچنین در محل قتل او تجمع کرده و شمع روشن نمودند. عده ای نیز توسط گوشی های موبایل اقدام به پخش قران نموده و به سوگواری پرداختند.
در همین رابطه، برادر آن مرحوم در حال حاضر در دانشگاه به سر می برند و دیشب اجازه یافتند تا با پسران دانشجو دیدار نمایند اما ایشان که مشخص بود تحت فشارهای شدید قرار دارند تا اوضاع را آرام نمایند به دانشجویان گفته اند که علت مرگ طبیعی بوده است! وی از دانشجویان درخواست نموده که به حصن خود پایان دهند و اعلام نموده که برادرش مقصر بوده و نباید زیاده روی می کرده است! اکنون سوال این است که ایشان در چه چیزی زیاده روی کرده بودند و آیا با وجود چنین واکنش هایی احتمال سیاسی بودن این پرونده پر رنگ تر نمی گردد؟
همچنین یکی از دوستان با نام “اکبر” این مطلب رو در بخش نظرات بیان کردن که من عین مطلب رو اینجا کپی می کنم. قضاوت با شما است. “کیوان گودرزی دانشجوی کارشناسی ریاضیات ورودی سال 85 دانشگاه ایرانشهر فرزند مرحوم عباس گودرزی و نام مادرش تهمینه میباشد متولد گیلانغرب خیابان شهید جهانبخش حسنی یکی از طرفداران جنبش سبز و عضو انجمن اسلامی دانشگاه ایرانشهر که ساعت ۲۱ روز یک شنبه به قتل رسید همسایه ماست. شب قبل از کشته شدن زنگ میزنه به خونه پسر عموش و میگه من و تهدید به مرگ کردن احتمالا من و بکشند و شاید هرگز من و نبینید و فرصت حرف زدن هم ندارم.چند دقیقه بعد به دامادشون به اسم شاپور زنگ میزنه و میگه کار خیلی مهمی باهات دارم .شاپور هرچی ازش میپرسه چی شده چرا ناراحاتی ؟چرا اینجوری حرف میزنی ؟جوابی نمیده و در حالی که با استرس فراوان که ناشی ازترس و دلهره و تهدید بوده میگه 20 دقیقه دیگه خودم بهتون زنگ میزنم و از ان لحظه به بعد هرگز گوشیش و جواب نمیده و دادشش به اسم بهمن گودرزی که مسول حسابداری اموزش پرورش گیلانغرب است متوجه اهمیت قضیه میشه و فورا راه میوفته به سمت ایرانشهر که ساعت 19 روز دوشنبه میرسه اونجا و با جسد برادرش که به شدت از ناحیه صورت اسیب دیده و از بلندی پرت شده بود مواجه میشه.نامبرده از خانواده های شدیدا ضعیف و تحت پوشش کمیته امام میباشد که عضو انجمن اسلامی دانشگاه ایرانشهر هم بوده.”

سایت رسمی دانشجویان دانشگاه ایرانشهر

همین جنبش سبز هم از این قاعده مستثنا نبود و مردم ما به نحو احسن فریضهٔ تاریخی خود راا به انجام رسانیدند. چهرهای اصلاح طلب که تا دیروز بین بد و بدتر، بد بودند، امروز به قدیسانی بدل شده‌اند که توانایی رهبری یا حتا همراهی یک جنبش را دارا هستند.ممکن است بگویید اصلاح طلبان دیگر رهبر نیستند بلکه خود عضوی از جنبش هستند. اگر چنین است چرا انتقاد از آنها به هر نحو هزار انتقاد و افترا راا به همراه دارد؟ چرا فقط عکس همین یک عضو جنبش (میر حسین موسوی) در تظاهرات بالای سر گرفته میشود؟ چرا فقط تریبون همین یک عضو شنیده میشود؟ چرا فقط طرفداری از همین یک عضو همراهی با جنبش و مخالفت با او مخالفت با جنبش است؟ چرا حتی زمانی‌ که معترض می‌شویم که این عضو اهدافش با اهداف اکثریت سازگار نیست(مثل حمایت از ادامهٔ حیاط جمهوری اسلامی) مورد باز خاصت قرار میگیریم؟

خیر عزیزان،نمی‌توان گفت که این افراد فقط عضوی از جنبش هستند و بدنهٔ جنبش راا مردم و توده تشکیل میدهد. ممکن هم هست که بگویید ما از آنها حمایت می‌کنیم، مادامی که اهداف آنها با ما همسو است. آخر اگر شما هم خواستار بقای رژیم هستید که حرفی‌ نیست ولی‌ اگر نیستید بدانید که بین راه شما و راه اصلاح طلبان تا چشم کار می‌کند توازی حاکم است، بدون نقطه‌ی عطف.

پس بیایید اینبار سیکل بتپرستی و این فریضهٔ عجیب تاریخ ایران راا بشکنیم و به جای حمایت کور کورانه به انتقاد سازنده و آگاهی‌ دادن بپردازیم.

به امید ایران آباد، نه ایران سبز

که طپشش را حس می کند، آوازش را می فهمد

و با صدای نون خشکی ها می گرید

نگاه من به کوچه،نگاه فرتوت پیرزنیست که از خط عابر عبور می کند

گذر افقی از یک خط

و حضوری عمودی در خط

و چشمان خیس آنارشیستی من

که بخاطر حجم خطها خون می گرید

تو و من باید یکی باشیم

ولی نگاه تو نگاه کودک نیست

اگر بود تو نیز خون می گریستی

امروز بر من مسجل شد که انقلاب سوسیالیستی در ایران با شرایط موجود نه تنها غیر ممکن، بلکه غیر منطقی‌ و ناصحیح است. بعد از دیدن لینکی‌ در بالاترین مربوط به پخش اعلامیه‌ی “آقا پرفسور ابراهیم میرزایی” به فکر فرو رفتم. یاد داستان اون آقایی افتادم که معتقد بوده عدد پی‌ ۳.۱۵ است و همهٔ دنیا دارن بر علیه این آقا توطئه می‌کنن که میگن عدد پی‌ مقدار دقیق نداره. که البته اون بابا هم معیارهای خودش رو برای اثبات این قضیه داشت. ولی‌ خوب مسلما بافت جامعه به هیچ وجه ایجاب نمیکرد که احدی این ادّعا رو بپذیره یا حتی بهش فکر کنه که البته باعث خوشحالی‌ بوده. اخیرا با نگاه به این مسائل اخیر ایران و جنبش سبز و این حرفا خیلی‌ به جامعه‌ی دین زده و خرافه گرای ایران داشتم امیدوار میشدم (که البته زهی خیال باطل) و پیش خودم فکر می‌کردم الان شعور جمعی جامعه به قدری بالا هست که بتوان تبلیغات سوسیالیسم رو در یک مقیاس کوچک انجام داد. ولی‌ این آقای ابراهیم خان ظاهراً از اون آدمهای عجیب و غریبی هستن که نه مواضع مشخصی‌ دارن، نه معلومه که هدفشون چیه‌ و نه معلومه یهو سر و کللشون از کجا پیدا شده. همینطور کتره‌ئی اومدن حزب و سازمان تشکیل دادن و تازه قصد براندازی نظام مذهبی‌ با استفاده از مذهب رو هم دارن که در نوع خودش ابتکار جالب(نامفهوم)ایه. به هر حل، بعد از یه سرچ کوتاه در گوگل و پیدا شدن این همه وبلاگ فارسی‌ زبان در داخل و حتی خارج ایران و دیدن کامنتهای پرتمللق و پر از حرفهای نامفهوم و خرافه پرورانه متوجه شدم که نه تنها تمام پیش‌بینیها و خوش‌بینیهایم راجع به تغییرات در بافت مذهبی‌ و اجتماعی ایران اشتباه بوده، بلکه دچار یاس فلسفی‌ و یک نو ملنکولی شدم که حالا حالاها اثراتش در نوشته‌هام و افکارم خواهد ماند. واقعا برای ایران و ایرانی‌ متاسفم.

به امید یکی‌ شدن، به امید برادری، به امید برابری زیر سایه سکولاریسم و اتّحاد محوری…

پی نوشت: در عکس بالا که از وبسایت این به اصطلاح سازمان این آقای راهبر برداشتم به تصور این افراد از واژه ی “علم” توجه کنید!!(بیشتر شبیه به تیر چراغ برق این علم حق و عدالت آقایون…)

برای در راه ماندگان، برای کبوتران

برای آزادی، برای آزادگان

برای با هم بودن، برای یکی شدن

سقفی که زندگی زیرش شیرین است

سقفی که زیر آن، مردم برای زنده ماندن تلاش نکنند

سقفی که ایده آلها را به واقعیت نزدیکتر می کند

سقفی محکم، از جنس عقل

که زیرش عشق جاری باشد

و زیرش آزادی تنها قانون باشد

برابری تنها اصل و برادری تنها راه

سقفی که زیر آن، فقر بزرگی بیاورد

سقفی برای من، سقفی برای تو، سقفی برای انسانیت

من این سقف را خواهم ساخت

با دیوارهایی از جنس استخوانهایم

و خونم به جای سیمانش

و تا ابد

از برابری جاودانه ی انسانها لذت خواهم برد…

علیرضا حسینی بهشتی با اعلام این خبر گفت:«در پی تماسهای مكرر شهروندان با كمیته پیگیری امور بازداشتشدگان و آسیبدیدگان حوادث بعد از انتخابات جهت كمك به آسیبدیدگان،این كمیته مبادرت به افتتاح حسابی به همین منظور كرده است.»

مشاور مهندس میرحسین موسوی و فرزند شهید آیت الله بهشتی خاطر نشان كرد:«مردمی كه خواهان كمك به آسیبدیدگان حوادث بعد از انتخابات هستند میتوانند كمكهای نقدی خود را به شماره حساب 8007967 بانك ملی شعبه چیذر به نام ”مجتمع نیكوكاری شهیدان رحمانی“ واریز نمایند.»(از رسا)